حسین قتیب در یادداشتی با اشاره به گزارشی تازه در نیویورکتایمز نوشت که در آن احتمال ارتباط سدها و پروژههای انتقال آب ایران با پشتیبانی از شهرهای موشکی مطرح شده است. به نوشته او، این فرضیه بر شباهت جغرافیایی محل برخی سدها با مناطقی استوار است که آمریکا و اسرائیل در حملات اخیر هدف قرار دادهاند.
در یادداشت آمده است که گزارش نیویورکتایمز به قلم اریکا سولومون و صنم ماحوزی منتشر شده و برای بررسی این فرضیه با کارشناسان نظامی، از جمله یک تحلیلگر پیشین اطلاعات نظامی اسرائیل و پژوهشگری از مؤسسه واشنگتن، گفتوگو کرده است. قتیب تأکید میکند که نویسندگان گزارش نیز این ارتباط را اثباتشده نمیدانند.
هشدار درباره پیامدهای طرح فرضیه
نویسنده یادداشت میگوید طرح احتمال کارکرد نظامی برای سدها در فضایی مطرح شده که به گفته او، تهدید زیرساختهای حیاتی ایران، از نیروگاهها تا تأسیسات انرژی و آب، در ماههای گذشته بخشی از فشار نظامی و جنگ روانی آمریکا بوده است. او هشدار میدهد که چنین گزارشهایی ممکن است در محافل جنگطلب آمریکایی و حلقههای امنیتی نزدیک به اسرائیل برای طرح توجیه حمله به سدها به کار گرفته شوند.
قتیب مسئله را فراتر از انتشار یک مقاله میداند و مینویسد که نسبتدادن کارکرد امنیتی به زیرساختهای غیرنظامی میتواند زمینه تبدیل آنها به اهداف بالقوه نظامی را فراهم کند. او احتمال میدهد که فرضیه مطرحشده درباره خدماترسانی سدها به شهرهای موشکی، در آینده برای موجه جلوهدادن حمله به این تأسیسات مورد استناد قرار گیرد.
درخواست واکنش
نویسنده از وزارت امور خارجه ایران خواسته است به گزارش و پیامدهای آن واکنش نشان دهد و از فعالان محیط زیست و متخصصان آب نیز خواسته درباره موضوع سکوت نکنند. او میان انتقاد از سیاستهای سدسازی و مخالفت با قرارگرفتن سدها و شبکههای انتقال آب در معرض حمله به بهانه کارکرد احتمالی نظامی تفاوت میگذارد.
قتیب در پایان هشدار میدهد که به باور او، نباید اجازه داد با اتکا به نقشهها و فرضیهای اثباتنشده، برای حمله به سدهای ایران توجیه ساخته شود.






