دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، روز جمعه قانون فراحزبی Common Cents Act را امضا کرد؛ قانونی که به دولت فدرال دستور میدهد ضرب سکه پنی را متوقف کند. این تصمیم به تولید سکهای پایان میدهد که نزدیک به ۲۵۰ سال در آمریکا ضرب شده است.
این طرح پیشتر با رأیگیری شفاهی در مجلس نمایندگان و سنا تصویب شده بود و مخالفت جدی با آن صورت نگرفت. لیزا مککلین، نماینده جمهوریخواه میشیگان و طراح لایحه، گفته است ساخت هر پنی نزدیک به چهار سنت هزینه دارد و توقف دائمی تولید آن میتواند سالانه ۸۵ میلیون دلار صرفهجویی ایجاد کند.
ضرابخانه ایالات متحده سال گذشته صرفهجویی سالانه ناشی از توقف تولید پنی را ۵۶ میلیون دلار برآورد کرده بود. دولت آمریکا در نوامبر ۲۰۲۵، پس از درخواست ترامپ از وزارت خزانهداری برای توقف تولید این سکه بهدلیل پرهزینه بودن آن، ضرب پنی را کنار گذاشت. با این حال، ضرابخانه اعلام کرده است که نسخههای کلکسیونی پنی در تعداد محدود تولید میشوند.
پنیهای موجود همچنان پول قانونی به شمار میروند و برای پرداخت بدهیها، هزینههای عمومی، مالیات و عوارض پذیرفته میشوند. وزارت خزانهداری آمریکا پیشتر گفته بود فدرال رزرو حدود ۱۱۴ میلیارد سکه پنی موجود را تا زمانی که امکان داشته باشد در چرخه پولی حفظ میکند.
قانون جدید همچنین به فروشگاهها و کسبوکارهایی که پول نقد میپذیرند اجازه میدهد قیمتها را به نزدیکترین مبلغ بخشپذیر بر پنج سنت گرد کنند. با کنار رفتن پنی از پایینترین رده سکههای ضرابخانه آمریکا، نیکلِ پنجسنتی میتواند با هستهای از روی و لایه بیرونی نیکل ساخته شود. ترکیب فعلی این سکه از نیکل و مس است که هزینه بیشتری نسبت به روی دارد.
تاریخچه سکه پنی در آمریکا
کنگره آمریکا قانون ضرب سکه را در سال ۱۷۹۲ تصویب کرد و ضرابخانه این کشور یک سال بعد تولید پنی، با نام رسمی «سنت»، را آغاز کرد. نخستین پنی در سال ۱۷۸۷ تولید شده بود و طرح ساعت آفتابیِ بنجامین فرانکلین را داشت. این سکه در طول زمان چند بار تغییر طراحی داد.
طرح «سر سرخپوست» در سال ۱۸۵۹ به پنی اضافه شد و از سال ۱۹۰۹ تصویر آبراهام لینکلن روی آن قرار گرفت. جدیدترین طراحی ضرابخانه در سال ۲۰۱۰ معرفی شد؛ طرحی با سپر که به گفته ضرابخانه نماد حفظ آمریکا بهعنوان کشوری متحد است.



