گلشیفته فراهانی در نشستی در جشنواره فیلم شبهای سیاه تالین از کلیشههای هالیوود درباره خاورمیانه، پرسشهای مکرر سیاسی از هنرمندان و چارچوبهایی که به گفته او برای مردم کشورهای درگیر جنگ ساخته میشود، انتقاد کرد.
او در پاسخ به پرسشهایی درباره سیاست و وضعیت ایران گفت از اینکه همواره درباره مسائل سیاسی از او سؤال میشود خسته شده است. فراهانی این وضعیت را با تجربه بازیگران دیگری مقایسه کرد و گفت جولیا رابرتز و جنیفر لارنس مجبور نیستند پیوسته به پرسشهایی درباره دونالد ترامپ پاسخ دهند و ماریون کوتیار نیز مدام درباره مارین لوپن مورد سؤال قرار نمیگیرد.
فراهانی گفت ترجیح میداد در این نشست درباره سینما صحبت کند، اما به گفته او سیاست در فضای امروز به موضوعی دوقطبی تبدیل شده است؛ وضعیتی که در آن، قرار گرفتن در میانه دشوار میشود. او تأکید کرد هماهنگی از میانه شکل میگیرد و حذف این موضع را خطرناک دانست.
تجربه نقشآفرینی در سینمای غرب
این بازیگر با اشاره به نقشهایی که از زنان کشورهای منطقه ایفا کرده، گفت از بازی در نقش زنان ایزدی، کرد، افغان و لبنانی لذت میبرد. او گفت تجربه زندگی در منطقهای جنگزده را داشته و میتواند رنج مردم را احساس کند؛ رنجی که به تعبیر او با منابع نفتی منطقه پیوند دارد.
فراهانی همچنین گفت هنرمندان اهل کشورهای درگیر جنگ، از جمله اوکراین، ممکن است به نماینده کشورشان تبدیل شوند و فردیتشان تحتالشعاع این انتظار قرار گیرد. به گفته او، مردم گاهی افراد را در قالب قربانی میبینند و اجازه نمیدهند بیرون از آن چارچوب شناخته شوند. او این محدودیت را در کنار بمبها، جنگ و حکومتهای سرکوبگر، نوعی زندان توصیف کرد.
فراهانی درباره تجربهاش پس از ترک ایران و ورود به سینمای آمریکا گفت در دورهای که جورج بوش ایران را بخشی از «محور شرارت» میخواند، پیشنهادهای بازیگریاش عمدتاً نقشهایی مرتبط با تروریسم یا مهمانیهای زیرزمینی در تهران بود. او گفت با وجود دشواری مالی نمیتوانست چنین نقشهایی را بپذیرد و همچنان به این تصمیم پایبند است.
او تصویری را که هالیوود از منطقه ارائه میکند «چرند محض» خواند و گفت استودیوهای آمریکایی در شکلدادن به روایت مسلط و نوشتن و بازنویسی تاریخ نقش دارند. فراهانی همچنین از برتریطلبی سفیدپوستان در استودیوها انتقاد کرد و گفت این استودیوها تصمیم میگیرند، برای آثار سرمایهگذاری میکنند و روایت تاریخی را شکل میدهند.



